Onze laatste uurtjes

Beste lezer,

Vanmorgen vroeg zijn we aan onze terugreis begonnen.
Helaas hebben we geen interessante feiten te melden over kunst.
We kunnen u wel vertellen dat we tot nu toe 12 uur in de bus hebben gezeten en morgen nog een stukje moeten. In Brussel zal onze vaste chauffeur ons verlaten, wij bedanken Cor voor de goede zorgen en de fijne week.

Zojuist zijn wij aangekomen in onze zeer luxe hotelkamers in de buurt van Milaan.
Uit deze buurt komt de meeste risotto ter wereld.

Het avondeten bestond uit een 3 gangen: Pasta, Varkensrollade met friet en een plakje cake toe.

Het natafelen was erg gezellig. De wijn en het bier vloeiden rijkelijk.
Wat wij u nog niet hebben verteld is dat wij gisteravond tijdens het eten onze begeleiders Har, Eliane en Ton nog even in het zonnetje hebben gezet. Dit hebben ze ook echt verdiend voor alle goede zorgen, de rijke leerervaring en de inspiratie om nog eens verder te komen.

Nogmaals, bedankt.

Morgen de laatste uren in de bus en daarna lekker slapen in het eigen bed.
Wij verwachten om kwart voor 10 op de plaats van bestemming te zijn.

De Romeclub

Paestum

Helaas alweer het laatste berichtje van deze romereis. Als allerlaatste hebben we een bezoek gebracht aan Paestum.

Paestum bevat een aantal dorische tempels uit de Griekse tijd. In het museum hebben wij een indruk kunnen krijgen van de versieringen aan de tempels. De versieringen waren levendige, kleurrijke en ongedwongen ritmisch. Er werd gewerkt met basiskleuren die gemaakt werden van grondstoffen. Die kleuren zijn nu vervaagd en zijn nu dus wit of geel.

De oudste tempel stamt uit 550 vC. De overige tempels stammen uit een latere periode, ongeveer tussen 500 en 450 vC.

Ercolano

Vandaag zijn we als eerste de bus ingegaan om Ercalano te gaan bezoeken. Gisteren hebben we, zoals jullie hebben kunnen lezen, Pompei bezocht. Ercalano en Pompei hebben veel met elkaar gemeen, alleen Ercalano is getroffen door het lava van de Vesuvius.

Ercalano is een kleinere handelsstad geweest dan Pompei. De oorsprong van Ercalano kan niet helemaal volledig verklaard worden. Als je het voormalige handelsstad bezoekt valt je meteen op dat er nog veel van overeind staat. Zo krijg je een heel goed beeld van hoe de mensen er geleefd hebben en hoe het eruit gezien heeft.

Erg indrukwekkend zijn de verkolde geraamtes die nog te zien zijn. Je ziet ook afbeeldingen van geraamtes zoals die zijn gevonden. Ook kan je zien hoe hoog het lava gekomen is, op een deel van het voormalige handelsstad zijn namelijk huizen gebouwd die tegenwoordig nog bewoond worden. Deze huizen liggen echter een stuk hoger.

In een van de voormalige huizen die nog vrij goed in tact zijn gebleven kan je veel terug vinden van mozaiek afbeeldingen. Deze mozaiek afbeeldingen bestaan uit vele verschillende kleuren en zien er erg indrukewekkend uit. De mozaiek afbeeldingen zijn afbeeldingen van goden. Welke goden er afgebeeld werden verschillen per huis.

Pompei

Een hele goede avond lezers!
U heeft ons allen een dagje moeten missen, we hadden geen internet tot onze beschikking.
Wij zijn namelijk verhuisd van Rome naar Sorrento, een kleinere plaats naast Napels.
We genieten hier van een prachtig uitzicht op de zee.

Vanuit Sorrento hebben we een prima uitvalsbasis naar andere culturele bezienswaardigheden waaronder Pompei. U raad het al, daar zijn wij vandaag naartoe geweest.

Pompei was vroeger een Romeinse stad die door een uitbarsting van de Vesuvius bedolven werd onder dikke lagen as. (De uitbarsting was op 24 en 25 augustus 79 a.d.).
Om deze reden is de stad ontzettend goed bewaard gebleven. Voor een lange tijd lag op het oude Pompei een onopvallend grasveld. Rond 1960 werden voor het resten van de oude stad ontdekt.

Archeologen begonnen al snel met graven en de gehele stad werd bijna in zijn volle glorie blootgelegd. Op de wanden waren nog resten van prachtige schilderingen te zien.
De vloeren waren bedekt met mozaieken en men kreeg een goed beeld hoe het er in de Romeinse tijd uit heeft gezien.

Ook de mensen die daar leefden zijn goed bewaard gebleven. Ten tijde van de uitbarsting bleven veel mensen thuis, in de hoop dat de asregen snel zou stoppen. Dat gebeurde echter niet. De inwoners stikten in de pyroclastische gassen en de lichamen werden bedolven onder de as.
Mettertijd verging het vlees, de holten die het lichaam achterliet bleven bestaan.
Bij de opgravingen hebben experts de holten opgevuld met gips en kalk waardoor levensechte afgietsels ontstonden. De laatste gevoelens zijn bijna van de gezichten af te lezen.

Een aantal van de prachtige opgravingen zijn overgebracht naar het Musea Nationale Napoli (Napels.). Natuurlijk heeft Har ons daar ook rondgeleid. Het museum liet ons een breed scala aan voorwerpen uit Pompei zien o.a. mozaieken, munten, wandschilderingen en gebruiksvoorwerpen.

Beste lezers, tot zover onze avonturen in Sorrento.
Morgen zijn we er weer, dezelfde tijd en dezelfde zender.

Arriverderci!

Extra vandaag!
Voor de liefhebber die zich een beeld wil vormen hoe het er vroeger uit heeft gezien, bekijk dit filmpje voor een blik in het verleden.
http://nl.youtube.com/watch?v=QeQO0P03URg&feature=related

De Romeclub.

Catacomben van de Cappucijnen.

Beste lezers,

We hebben nog een extra bericht, maar dat is niet voor personen met een zwak gestel.

Tegen het einde van de dag werd ons nog aangeboden om 1 laatste begraafplaats te bezoeken.

Er werd ons op het hart gedrukt, dat het niet op de verantwoording van de begeleider was maar echt uit eigen vrije wil.

Natuurlijk werden we al erg nieuwsgierig en een aantal van ons durfden het avontuur wel aan.

Na ongeveer 20 minuten lopen vanaf de Villa met de kunstwerken waren we er aangekomen.

Nogmaals werd ons op het hart gedrukt dat deze bezienswaardigheid op eigen verantwoordelijkheid was.

De laatste trekpleister was een zeer aparte, zo kunnen we achteraf stellen.

Het betreft hier namelijk de catacomben van de Cappucijnse monnikken.

De gehele catacombe was bekleed met de botten van overleden broeders en nog erg kunstig ook.

Het verhaal erachter is het volgende:

De Cappucijnse monnikken leefden vroeger in een oude kerk. Op een gegeven moment werd het tijd om een nieuwe kerk te zoeken.

De broeders konden het echter niet over hun hart verkrijgen om de overledenen achter te laten.

Iedere broeder werd uit het graf gelicht en op verwerkt in een eerbetoon aan de overledenen.

De catacombe bevat kroonluchters van bekkens, muren van schedels en het plafond is versierd met meerdere onderkaken.

Al met al is het een prachig aangezicht, een waar eerbetoon.

Ik moet wel toegeven dat het een beetje tegen het extreme aanzit.

De broeders geven op de laatste steen de volgende tekst

'Zoals jullie nu zijn, waren wij vroeger. Zoals wij nu zijn, zullen jullie ook ooit zijn.'

Iets om over na te denken dus.

Dit kunstwerk mochten we jullie niet onthouden!

De Romeclub

Trevi fontein

's Ochtends wandelden we naar de Trevi fontein. Iedereen was vol verwachting, de meeste van ons wilden de fontein al de hele week zien.
De Trevi fontein is de grootste en beroemdste fontein van Rome. In de 17e eeuw gaf paus Urbanus VIII Bernini de opdracht een waterpronkstuk te bouwen, maar dat werd pas in 1762 onder paus Clemens XIII voltooid door Nicolo Salvi.

De naam Trevi ontstond uit tre en vie, de oorsprong waarop de fontein aan de achterzijde van het Palazzo dei Duchi di Poli werd gebouwd. In de nissen van de gevel staan twee beelden die de gezondheid en de vruchtbaarheid voorstellen. In het midden van de fontein zien we het beeld van Oceanus op een schelpvormige koets die door gevleugelde paarden getrokken wordt.

Als je een bezoek aan de fontein brengt zie je veel mensen een muntje over hun schouder gooien of het water drinken. Volgens de traditie ben je er dan van verzekerd nog een keer terug te keren naar Rome.
Leuk om te weten, de fontein kan per dag 80.000 m3 water verwerken.

Villa Borghese

Het hoogtepunt van vandaag was het bezoek aan Villa Borghese. Hierin is een museum en kunstgalerie gevestigd. De voormalige eigenaar (familie) van de villa was zeer geïnteresseerd in kunst en heeft door de eeuwen heen een mooie collectie verzameld.

Het eerste beeld dat men tegenkomt in het museum is een beeld van de hand van Bernini. Het is een beeld van Paolina Borghese Bonaparte, de zus van Napoleon. Ze is afgebeeld als Venus, liggend op een sofa. Haar bovenlijf is bijna totaal bloot, dit zorgde voor een schandaal toen het beeld net af was. Het was niet gebruikelijk om jezelf zo af te laten beelden.

Het volgende beeld van Bernini is het beeld van David met de slinger. De vormen, spieren en gezichtsuitdrukking van David zijn zeer gedetailleerd bewerkt. Hierdoor ziet de bezoeker precies waar David op mikt en wat hij gaat doen. Dit beeld is jeugdwerk van Bernini, maar toch al van ongekende kwaliteit. Het is wonderbaarlijk dat zo'n jong iemand (zo oud als wij nu zijn) zo'n beeld kan produceren.

Het laatste bekende beeld van Bernini was het beeld Apollo en Daphne. Apollo achtervolgde Daphne omdat hij verliefd op haar was, de liefde is niet wederzijds. Daarom verandert zij in een laurierboom. Ook bij dit beeld straalt er veel emotie uit de gezichten. Bij Apollo is te zien dat hij wanhopig probeert Daphne vast te houden, hij probeert te voelen of ze nog leeft of niet.

Villa Adriana

Bij het uitstappen van de bus (na een ritje buiten Rome) verbaasden wij ons over de pracht van dit stadje. Het zijn ruïnes van een stad gebouwd door keizer Hadrianus, dat als buitenverblijf voor hem diende. Bij entree van de ruïnes heb je nog niet in de gaten wat de omvang is van het terrein. Pas wanneer je erdoorheen wandelt valt deze grootsheid je op. Hiernaast zagen wij ook prachtig natuurschoon op het verblijf.

Hoewel veel beelden, marmeren versieringen en mozaïekvloeren naar verschillende musea in Rome zijn overgebracht, is er nog veel te zien.

Catacombe di san callisto

Vandaag begon de rondleiding in de Catacomben met een presentatie van een Nederlandse gids. Hierna nam hij ons mee de catacomben in. In Rome zelf waren vroeger geen begraafplaatsen. De doden werden in de catacomben begraven. Ze begonnen op het eerste niveau (een aantal meter onder het aardoppervlak) waarin de mensen in vierkante vertrekken van ongeveer drie bij drie meter in nissen werden geplaatst. Toen er gebrek aan ruimte was zijn zij de ruimte hieronder gaan gebruiken en zo zijn vier niveaus ontstaan.

Wat wij zagen waren drie verschillende soorten graven. De eerste die wij zagen waren langwerpige nissen die aan de voorzijde met een verticale marmeren plaat of tegels werden afgesloten. Op de plaat of tegels zagen wij symbolen, een korte tekst of de naam van de overledene. Een ander type graf was een graf in de vorm van een sarcofaag waarbij de marmeren dekplaat horizontaal lag en waarbij zij de nis open lieten. Bij een meer luxe graf dat te zien was, had de nis een halfronde boog die met schilderingen versierd werd.

Voordat wij naar de catacomben gingen, wisten we niet goed wat te verwachten. We liepen door smalle gangen met lege graven. Dit kwam voornamelijk doordat de beenderen door de vochtigheid tot stof waren vergaan. Toen we weer buiten waren, hoorden wij om ons heen verschillende ervaringen. Zo waren er studenten die er koude rillingen van kregen, maar anderen die het als een indrukwekkende ervaring beleefden.

Sixtijnse kapel

De wachtrij voor het Vaticaan museu was immens lang. Een uur en heel wat straatverkopers later konden we eindelijk naar binnen. Ook hier was het erg druk, het krioelde er letterlijk van de mensen. Snel een kaartje gekocht en door de beveiligingspoortjes heen. Al na vijf minuten was de groep totaal uiteen gevallen door de drukte.
Onze gids raadde ons aan niet te proberen alles te zien, maar de belangrijkste kunstwerken in je op te nemen.

Met zeer vermoeide voeten eindelijk aangekomen bij de Sixtijnse kapel bleek het slenteren het waard te zijn. De schilderingen bestaan uit meer dan 300 figuren, hiermee is het het grootste kunstwerk van de mensheid. Michelangelo creëerde bij dit kunstwerk het effect alsof de figuren van het plafond springen. Dit bereikt hij door het gebruik van diepe schaduwen. Het beeld dat er het meest uitspringt is dat van Adam die de hand van God probeert te raken. De spanning hiervan is in de kapel te voelen. Een prachtig schouwspel dat je bij een bezoek aan Rome absoluut niet mag missen.

Het Vaticaan

Vanochtend tijdens het ontbijt zagen wij tot onze schrik dat het vandaag zou gaan regenen. Toch stonden we even later vol goede moed buiten op het station, gewapend met regenjas en paraplu. Vanaf daar hebben we de bus genomen naar het Vaticaan, onze voeten konden wel wat rust gebruiken.

Eenmaal aangekomen bij het Vaticaan zagen we echter dat het zonnetje scheen. Het Vaticaan is een staat in Rome. Deze werd gesticht op 11 februari 1929. De paus is de heerser van de staat. Het is de enige staat in Europa die nog door een absolute heerser geregeerd wordt. De paus heeft meer bedienden (3600) dan staatsburgers(1000)! Nergens ter wereld vindt men zo'n hoge concentratie aan kunstwerken en religieuze schatten.

Gesterkt door het zonnetje gingen we in de rij staan voor de St. Pieter, de grootste christelijke kerk ter wereld.
Bij binnenkomst werden we even overweldigd door de grootsheid van deze basiliek. Na een tijdje valt de grootsheid echter niet meer op, doordat alles (beelden, mozaïeken e.d.) in verhouding zijn gebouwd. Toch is het mogelijk om in het hoogste punt van de basiliek de Domtoren te plaatsen. Leuk om te zien; op de grond staan de maten van andere basilieken (o.a. St. Paul) aangegeven.
Gelijk rechts na binnenkomst staat het wereldberoemde beeld Pietà van Michelangelo. Dit is een marmeren beeld van Maria die het levenloze lichaam van Jezus in haar armen houdt. Michelangelo maakte dit beeld toen hij slechts 25 jaar was en slaagde erin het een levensechte uitstraling mee te geven. De manier waarop het marmer vormgegeven is zorgt er voor dat het lijkt alsof het lichaam van Jezus echt levensloos is. Het beeld is hedendaags vanachter glas te bekijken. Tot 1972 stond het niet achter glas geplaatst. Een man haalde echter in dat jaar uit naar het beeld met een hamer. De afgebroken stukken zijn gelijmd, maar sindsdien staat het beeld achter glas.

In de St. Pieter zijn talloze mozaïeken te vinden. Muren en plafonds zijn hiermee bekleed. Van een afstand lijken deze mozaïek schilderijen te zijn. Pas wanneer je dichterbij gaat staat is te zien dat deze afbeeldingen totaal bestaan uit kleine steentjes. Het is wonderbaarlijk om te zien hoe het met steentjes mogelijk is om zoveel verschillende kleurtinten te creëeren.

Onder de basiliek is het mogelijk om de graftombes te bezoeken. Hierin zijn vele pausen bijgezet na hun overlijden. Een bezoek hieraan lijdt de bezoeker langs talloze tombes. De opvallendste is echter de tombe van de laatst overleden paus, Johannes Paulus II. Voor deze tombe is een apart plekje ingericht om te bidden, men maakt hier dan ook gebruik van. De tombe zelf is meer belicht dan de overige tombes, eveneens was deze bedekt met verse bloemen.

Na het bezoek aan de St. Pieter hebben we nog even gerust op het plein voor de basiliek. De rij om naar binnen te gaan was inmiddels vervijfvoudigd. Lang leven het vroege opstaan!

San Clemente

We liepen wederom een (12e eeuwse) kerk binnen en zagen daar wat we eigenlijk in de voorgaande kerken ook hadden gezien: een kerk die in de renaissance met mooie versieringen was opgeleukt,meerdere schepen, een koepel vooraan waar Jezus en de 12 apostelen afgebeeld stonden en tevens verschillende symbolen in mozïek erbij. Na in een lange rij gewacht te hebben, liepen wij de traptreden af en ontdekten dat de San Clemente niet alleen een zeer oude kerk is, maar dat de opgravingen, die sinds 1858 plaats vinden, een tweede en zelfs derde ‘kerk’ op deze heilige grond openbaarde. De onderste laag is waarschijnlijk een woonhuis geweest dat in de eerste eeuw is ingericht tot Mithras cultuur.

De Romeclub

San Giovanni Laterano

De Basilica sint Jan in Lateranen is altijd DE kathedraal van Rome geweest. In de voorgevel staat dan ook ‘moeder en hoofd in alle kerken in stad en wereld’. Deze kerk werd de kathedraal van de pausen, omdat keizer Constantijn het paleis (wat het gebouw eerder was) aan de paus had geschonken. Dit werd ons dan ook duidelijk toen we vanuit de zon de koelte in stapten en daar een groot beeld van deze zelfde keizer bij de deuren zagen staan. Één van deze vijf deuren (porta Santa) is een heilige deur, die alleen in het heilige jaar geopend wordt . Deze deur zit dichtgemetseld en wordt eens in de 25 jaar open gebroken.

Eenmaal binnen stond ons een aangename verassing te wachten: Er werd in de basilica een heuse zondagdienst gehouden. Nu konden we dus naast de vele (graf-)monumenten, barokke beelden, fresco’s, de mozaïeken vloer en het met goudversierde plafond, ook genieten van liederen en echte katholieke rituelen. * Detail: Op de foto boven staat Sint Bartholomeus. Hij staat hier met een soort doek in zijn handen. Dit is zijn eigen huid, de man is namelijk levend gevild. Als je goed kijkt kun je een gezicht en vingers in de drap zien.

De Romeclub

San Pietro in Vincoli

Deze ochtend begonnen we weer fris en fruitig (na een heerlijke nachtrust) aan een reeks nieuwe ontdekkingen. We startten in de basilica San Pietro in Vincoli, waar onder andere een beeld te bewonderen is van de hand van Michelangelo.

Hij schiep hier opnieuw een sprekende persoonlijkheid. Wat nogmaals benadrukt wordt door de beelden eromheen die minder detail en persoonlijkheid bevatten.

Het is het beroemde beeld van Mozes die 40 dagen en 40 nachten op de berg Sinaï met God gesproken had en uit zijn hand de tafelen der wet ontvangt. Maar toen Mozes bij het afdalen van de Sinaï zijn volk bij de legerplaats hoorde juichen en zingen en de reidansen rondom het gouden kalf…. Nou ja, aan het beeld is wel te zien dat Mozes hier niet zo blij mee was. Hij is duidelijk ontstemt doordat hij zijn voorhoofd fronst. Verder zie je, als je goed naar het beeld van Mozes kijkt, een snee in zijn knie. Dit zou veroorzaakt zijn doordat Michelangelo er met een beitel naar gegooid heeft. Ook zijn er mensen die zeggen dat er een gezicht in de baard van Mozes te zien is, daarvoor moet je echter wel beschikken over een flinke portie fantasie (wat enkelen van ons trouwens wel bezitten).

De Romeclub

Na het bezoek aan het Forum Romano, was het Colosseum aan de beurt.Deze plek spreekt voor de meeste mensen tot de verbeelding, Gladiatoren, Leeuwen en andere wilde dieren en zelfs zeeslagen werden gehouden in deze eeuwen oude arena.


In het Colosseum pasten meer mensen dan in het huidige Feyenoord stadion.De bezoekers hadden allen een eigen ingang en plaats. Dit was gerangschikt op de wijk waar zij woonden. In tegenstelling tot het huidige Feyenoord stadion, ontstonden er bij het verlaten weinig tot geen ongeregeldheden. Dit kwam door de goede organisatie.Niet alleen waren de plaatsen ingedeeld op wijk maar ook op de maatschappelijke ladder. Voor de laagste rang was een rij met staanplaatsen. Hierbij moet je denken aan slaven, armen en vrouwen. Mannen uit de middenklassen konden vanuit de middelste ringen genieten en de hoogste rangen zaten het dichtste bij het spel namelijk onderaan.


Bij het vermaak dat men aanbood in het Colosseum denkt men al vaak aan gevechten tussen Gladiatoren. Speciaal opgeleidde mannen die elkaar bevochten tot de dood. Hiervoor hadden ze een breed arsenaal aan wapens tot de beschikking. Een Gladiator had vaak een specialisme, bijvoorbeeld het vechten met een drietand in naam van de god Neptunes.Gelukkig werd er niet alleen tegen de mens gevochten, ook dieren werden niet ontzien. Volgens onze gids is het Romeinse rijk op deze manier verantwoordelijk geweest voor het uitsterven van meerdere diersoorten.

Naast deze spelen, kende het Colosseum ook nog andere vormen van vermaak. Van oorsprong kon de arena worden gevuld met water waardoor men zeeslagen kon nabootsen. Ook waren er meerdere toneeluitvoeringen te zien. Als voorbeeld gaf onze gids het verhaal van een kleine dwerg die een prachtige naakte vrouw begeerde.
Toen het West- Romeinse rijk in verval raakte, had dit ook zijn uitwerking op het Colosseum. Het Colosseum werd voor meerder doeleinden gebruikt, als sociale werkplaats en marmergroeve.Verder werd het Colosseum langzaam afgebroken om elders in de stad andere gebouwen op te bouwen.
Aan dit verval kwam een eind toen paus Benedictus de 14e het gebouw tot heilige plek verhief vanwege de vele Christenen die daar om het leven zijn gekomen.

Het grote kruis in het midden van het Colosseum herinnert ons daar tot op de dag van vandaag nog aan.

De Romeclub

Het Forum Romano

We stonden nog maar net in Rome, of Har had al een flinke wandeling voor ons in gedachten.

Natuurlijk stonden we allemaal (na een zeer korte nacht) te springen.

Een van de bezienswaardigheden was het Forum Romano.

Het Forum Romano is het oudste gedeelte van de stad Rome.

Op de heuvel Palantino is volgens de legende de stad gesticht.

In de legende heeft een kwade keizer de tweeling Romulus en Remus in de rivier de Tiber gegooid. Deze waren gedoemd om te verdrinken.

Gelukkig spoelde de tweeling aan land en werden beiden gezoogd door een wolf.

Romulus en Remus groeiden op tot sterke mannen en stichtten de stad Rome.

Later kreeg de tweeling ruzie, Romulus bracht Remulus om het leven en zo is de stad aan haar naam gekomen.

Wat je misschien niet weet, is dat Forum Romano een moerassig gebied was. Rond 510 v. Ch. liet de Tarquinius Superbus het moeras droog leggen. Vanaf dat moment is Rome gaan groeien.

Het Forum Romano werd een centrum voor tempels, tribunes en de Senaathal.

Op de heuvel Palantino werden de paleizen voor de keizers gebouwd.

Waarschijnlijk vindt ons Nederlandse woord paleis daar zijn oorsprong. (Palantino - paleis.)

Na de val van het Romeinse rijk raakte het Forum Romano in verval.

De ooit zo prestigieuze plek werd nu gebruikt om afval te storten.

Later liet men er zelfs koeien grazen op dezelfde plek waar Ceasar ooit zijn triomftochten hield.

In de 19e eeuw werd er begonnen met de opgravingen. Voor menig Romein was het niet interessant. Als je er hedendaags rondloopt kan je je niet voorstellen hoe het eruit heeft gezien.

Je ziet alleen overblijfselen en ruines.

Erg zonde van een plek waar deze grandioze stad zijn oorsprong heeft gevonden.

De Romeclub

De Reis

Vrijdag 2 mei.

Goed was 10 uur in de ochtend en natuurlijk waren we allemaal op tijd.
We waren zelfs zo goed op tijd, dat de bus om 10.02 kon vertrekken!

Het eerste gedeelte werden we begeleid door Sjef, hij ging ons voor op zijn speciale Roma pizza scooter. Een goed begin!

De reis verliep voorspoedig, geen files en binnen een mum van tijd stonden we bij een restaurant in Zwitserland. Daar stond ons een prettig maal te wachten, goed vlees alleen erg duur.
Voor een paar patatjes, 2 schnitzels en een glaasje cola betaalde je al snel 17 euro.
Een dure maaltijd, maar wel lekker :)

De nacht verliep prima, voor zover dat in een bus mogelijk is.

Om 04:00 was het tijd voor een korte stop, best ruw wakker worden als je net je draai hebt gevonden. (en dat ging al zo makkelijk in de bus :( )

Al snel konden we weer verder, de slaap werd hervat en in de ochtend waren we eindelijk op de plek van bestemming. We kunnen u melden, dat de eerste indrukken heel erg goed zijn!

We houden u op de hoogte!

De Romeclub

Introductie rome

Rome, het is bijna zover.

Volgende week vrijdag is het al 2 mei, dan gaat de Romeclub van Domstad naar de historische stad.

Via deze blog kun je bekijken hoe Domstad zich redt in een stad vol historie, cultuur en de laatste mode. Iedere dag zullen we een bericht posten zodat je ons op de voet kunt volgen.

Tot in Rome!

De Romeclub