Villa Adriana

Bij het uitstappen van de bus (na een ritje buiten Rome) verbaasden wij ons over de pracht van dit stadje. Het zijn ruïnes van een stad gebouwd door keizer Hadrianus, dat als buitenverblijf voor hem diende. Bij entree van de ruïnes heb je nog niet in de gaten wat de omvang is van het terrein. Pas wanneer je erdoorheen wandelt valt deze grootsheid je op. Hiernaast zagen wij ook prachtig natuurschoon op het verblijf.

Hoewel veel beelden, marmeren versieringen en mozaïekvloeren naar verschillende musea in Rome zijn overgebracht, is er nog veel te zien.

Catacombe di san callisto

Vandaag begon de rondleiding in de Catacomben met een presentatie van een Nederlandse gids. Hierna nam hij ons mee de catacomben in. In Rome zelf waren vroeger geen begraafplaatsen. De doden werden in de catacomben begraven. Ze begonnen op het eerste niveau (een aantal meter onder het aardoppervlak) waarin de mensen in vierkante vertrekken van ongeveer drie bij drie meter in nissen werden geplaatst. Toen er gebrek aan ruimte was zijn zij de ruimte hieronder gaan gebruiken en zo zijn vier niveaus ontstaan.

Wat wij zagen waren drie verschillende soorten graven. De eerste die wij zagen waren langwerpige nissen die aan de voorzijde met een verticale marmeren plaat of tegels werden afgesloten. Op de plaat of tegels zagen wij symbolen, een korte tekst of de naam van de overledene. Een ander type graf was een graf in de vorm van een sarcofaag waarbij de marmeren dekplaat horizontaal lag en waarbij zij de nis open lieten. Bij een meer luxe graf dat te zien was, had de nis een halfronde boog die met schilderingen versierd werd.

Voordat wij naar de catacomben gingen, wisten we niet goed wat te verwachten. We liepen door smalle gangen met lege graven. Dit kwam voornamelijk doordat de beenderen door de vochtigheid tot stof waren vergaan. Toen we weer buiten waren, hoorden wij om ons heen verschillende ervaringen. Zo waren er studenten die er koude rillingen van kregen, maar anderen die het als een indrukwekkende ervaring beleefden.

Sixtijnse kapel

De wachtrij voor het Vaticaan museu was immens lang. Een uur en heel wat straatverkopers later konden we eindelijk naar binnen. Ook hier was het erg druk, het krioelde er letterlijk van de mensen. Snel een kaartje gekocht en door de beveiligingspoortjes heen. Al na vijf minuten was de groep totaal uiteen gevallen door de drukte.
Onze gids raadde ons aan niet te proberen alles te zien, maar de belangrijkste kunstwerken in je op te nemen.

Met zeer vermoeide voeten eindelijk aangekomen bij de Sixtijnse kapel bleek het slenteren het waard te zijn. De schilderingen bestaan uit meer dan 300 figuren, hiermee is het het grootste kunstwerk van de mensheid. Michelangelo creëerde bij dit kunstwerk het effect alsof de figuren van het plafond springen. Dit bereikt hij door het gebruik van diepe schaduwen. Het beeld dat er het meest uitspringt is dat van Adam die de hand van God probeert te raken. De spanning hiervan is in de kapel te voelen. Een prachtig schouwspel dat je bij een bezoek aan Rome absoluut niet mag missen.

Het Vaticaan

Vanochtend tijdens het ontbijt zagen wij tot onze schrik dat het vandaag zou gaan regenen. Toch stonden we even later vol goede moed buiten op het station, gewapend met regenjas en paraplu. Vanaf daar hebben we de bus genomen naar het Vaticaan, onze voeten konden wel wat rust gebruiken.

Eenmaal aangekomen bij het Vaticaan zagen we echter dat het zonnetje scheen. Het Vaticaan is een staat in Rome. Deze werd gesticht op 11 februari 1929. De paus is de heerser van de staat. Het is de enige staat in Europa die nog door een absolute heerser geregeerd wordt. De paus heeft meer bedienden (3600) dan staatsburgers(1000)! Nergens ter wereld vindt men zo'n hoge concentratie aan kunstwerken en religieuze schatten.

Gesterkt door het zonnetje gingen we in de rij staan voor de St. Pieter, de grootste christelijke kerk ter wereld.
Bij binnenkomst werden we even overweldigd door de grootsheid van deze basiliek. Na een tijdje valt de grootsheid echter niet meer op, doordat alles (beelden, mozaïeken e.d.) in verhouding zijn gebouwd. Toch is het mogelijk om in het hoogste punt van de basiliek de Domtoren te plaatsen. Leuk om te zien; op de grond staan de maten van andere basilieken (o.a. St. Paul) aangegeven.
Gelijk rechts na binnenkomst staat het wereldberoemde beeld Pietà van Michelangelo. Dit is een marmeren beeld van Maria die het levenloze lichaam van Jezus in haar armen houdt. Michelangelo maakte dit beeld toen hij slechts 25 jaar was en slaagde erin het een levensechte uitstraling mee te geven. De manier waarop het marmer vormgegeven is zorgt er voor dat het lijkt alsof het lichaam van Jezus echt levensloos is. Het beeld is hedendaags vanachter glas te bekijken. Tot 1972 stond het niet achter glas geplaatst. Een man haalde echter in dat jaar uit naar het beeld met een hamer. De afgebroken stukken zijn gelijmd, maar sindsdien staat het beeld achter glas.

In de St. Pieter zijn talloze mozaïeken te vinden. Muren en plafonds zijn hiermee bekleed. Van een afstand lijken deze mozaïek schilderijen te zijn. Pas wanneer je dichterbij gaat staat is te zien dat deze afbeeldingen totaal bestaan uit kleine steentjes. Het is wonderbaarlijk om te zien hoe het met steentjes mogelijk is om zoveel verschillende kleurtinten te creëeren.

Onder de basiliek is het mogelijk om de graftombes te bezoeken. Hierin zijn vele pausen bijgezet na hun overlijden. Een bezoek hieraan lijdt de bezoeker langs talloze tombes. De opvallendste is echter de tombe van de laatst overleden paus, Johannes Paulus II. Voor deze tombe is een apart plekje ingericht om te bidden, men maakt hier dan ook gebruik van. De tombe zelf is meer belicht dan de overige tombes, eveneens was deze bedekt met verse bloemen.

Na het bezoek aan de St. Pieter hebben we nog even gerust op het plein voor de basiliek. De rij om naar binnen te gaan was inmiddels vervijfvoudigd. Lang leven het vroege opstaan!

San Clemente

We liepen wederom een (12e eeuwse) kerk binnen en zagen daar wat we eigenlijk in de voorgaande kerken ook hadden gezien: een kerk die in de renaissance met mooie versieringen was opgeleukt,meerdere schepen, een koepel vooraan waar Jezus en de 12 apostelen afgebeeld stonden en tevens verschillende symbolen in mozïek erbij. Na in een lange rij gewacht te hebben, liepen wij de traptreden af en ontdekten dat de San Clemente niet alleen een zeer oude kerk is, maar dat de opgravingen, die sinds 1858 plaats vinden, een tweede en zelfs derde ‘kerk’ op deze heilige grond openbaarde. De onderste laag is waarschijnlijk een woonhuis geweest dat in de eerste eeuw is ingericht tot Mithras cultuur.

De Romeclub

San Giovanni Laterano

De Basilica sint Jan in Lateranen is altijd DE kathedraal van Rome geweest. In de voorgevel staat dan ook ‘moeder en hoofd in alle kerken in stad en wereld’. Deze kerk werd de kathedraal van de pausen, omdat keizer Constantijn het paleis (wat het gebouw eerder was) aan de paus had geschonken. Dit werd ons dan ook duidelijk toen we vanuit de zon de koelte in stapten en daar een groot beeld van deze zelfde keizer bij de deuren zagen staan. Één van deze vijf deuren (porta Santa) is een heilige deur, die alleen in het heilige jaar geopend wordt . Deze deur zit dichtgemetseld en wordt eens in de 25 jaar open gebroken.

Eenmaal binnen stond ons een aangename verassing te wachten: Er werd in de basilica een heuse zondagdienst gehouden. Nu konden we dus naast de vele (graf-)monumenten, barokke beelden, fresco’s, de mozaïeken vloer en het met goudversierde plafond, ook genieten van liederen en echte katholieke rituelen. * Detail: Op de foto boven staat Sint Bartholomeus. Hij staat hier met een soort doek in zijn handen. Dit is zijn eigen huid, de man is namelijk levend gevild. Als je goed kijkt kun je een gezicht en vingers in de drap zien.

De Romeclub